مسابقه

گیریم که امشب شبه مهتابه و حبیبم هم خوابه. در این صورت من چه کسی رو میخوام؟

دختری که از چهار سالگی روسری می پوشه چه فرقی داره با دختری که آدامس میفروشه و دستفروشی میکنه؟

وقتی از دختر بجنوردی پرسیدند: اهل کجایی؟ در جواب گفت: من به مرزها اعتقادی ندارم.

در پرونده‌ی بیست و چهار ته‌بندی را نوشتم

به به، امروز دیگه چی ساختی برامون؟
چی!!! دارم درست می‌بینم؟ این یه لیوانه که از پوست آب‌میوه ساخته شده؟ واقعاً محشره. من همیشه به خلاقیت تو حسودیم می‌شده.
*
از همه‌ی این حرفا که بگذریم، آیا می‌دانید کشورمان ایران کشوری چهار‌فصل است؟

قسمتی از پروفایل یکی از اعضای سایت کلوب:

علاقعمندی‌ها: تنهایی و نفرت.
فعالیت‌ها: بخور و بخواب.
موسیقی: بلک متال.
من در یک جمله: پسر سیاه‌پوش شهر.
خصوصیات: خشن و گوشه‌گیر.
موارد غیر قابل تحمل: دروغ، دو رویی.

یک دستِ بارونی خوشگل به افتخار خودتون بزنید.

روزا کوتاه شده. ساعت 5-6 می‌بینی هوا تاریکه.

اگه بگن یه هفته بیشتر زنده نمی‌مونی؛ به عنوان آخرین آرزو چی می‌خوای؟ آرزو می‌کنم یه هفته بشه یه ساعت.

من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم. من گهم.
حقیقت اینه که من گه‌ترینم.

بارخدایا... تو با تمام بی‌نیازی و بزرگیت، اگه یه روز جای من بودی نموده می‌شدی و به لودگی روی می‌آوردی.

- اِ... فال‌گوش واستاده‌ بودی؟
- نه نه. داشتم رد می‌شدم که اتفاقی دیدم داره از اینجا یه صداهایی میاد.

این نویسنده خیلی باحاله. اکثراً متن‌های بامزه‌ای می‌نویسه.
فکر نمی‌کنید وقتش رسیده که اسمش رو حدس بزنید؟

- گرفتی ما رو؟!
- من که اینجا هستم، چجوری شما رو گرفتم؟

این نویسنده بیش از حد خلاق و شوج‌طبع است ولی من نمی‌ذارم قِسِر در بره.

مسابقه شماره 5

کِی کار چه کسی است؟

بهترین نامگذاری‌های تاریخ:
1. مسابقات دوچرخه‌سواری میلاد دو نور.
2. شارژ شگفت‌انگیز ایرانسل.

در پرونده داستانی تحت عنوان در ستایش پدر نوشتم.

آیا تا به‌حال دامادی را دیده‌اید که رقص بلد باشد؟

مسابقه‌ی شماره4

آیا جهیزیه‌های بالا که متاسفانه در بین جوان‌ها مد شده است ضمانتی برای خوشبختی است؟

حق با پدر است یا پسر؟
چند پست قبل گفتم که یه خانواده‌ای پیکان خریده بودن و پسره آهنگ گوش میداده و اینا...
یه روز که ماشین تو سایه پارک شده بود و پسر هم داخلش داشت آهنگ‌های غربی گوش می‌داد، پدر از راه رسید و گفت: اینا چیه گوش میدی؟ همه‌ش دارن چرت و پرت میگن اینا، یه چی بذار روش که آدم بفهمه چی‌چی میگن.

بی‌ناموس‌تر از خودش عکسشه.

از وقتی که او پیکان رو خریده بودن پدر خانواده باهاش مسافر‌کشی می‌کرد و پسر خانواده هم ظهرها که پدرش برای استراحت بر‌می‌گشت خونه با ضبط ماشین آهنگ گوش می‌داد.

بدون کوچکترین شرحی

راستش چن‌شب پیش خانجون اومد به خوابم...

خیلی خُب حالا دیگه آبغوره نگیر.
*
عبارتی که تحت هیچ لِیبلی قرار نمی‌گیرد.

ـ کثافت عوضی، مگه مریضی مزاحم میشی؟ می‌خوای شماره‌تو بدم دست پلیس؟
ـ الو... خانم مجیدی.
ـ اِ... آقای رئیس شمایین؟ تورو خدا ببخشین.
*
همونطور که گفتم بعضی از نویسنده‌ها خیلی خلاقیت دارن.

مسابقه شماره سه:

یک شهر آباد بهتر است یا چندین شهر ویران؟

ـ تو به روح اعتقاد داری؟
ـ معلومه که اعتقاد دارم.
ـ ریدم تو روحت.
*
پس بهتره اعتقادات‌مون رو برای خودمون نگه داریم.

دوست خوب باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟

جوان 18 ساله: خوش به‌حال صندلیه حال می‌کنه ها...
*
اگه توضیح بیشتری می‌خواین بگین.

بازدیدکنندگان عزیز، لطف کنید هر کدامتان در یک کامنت بگوئید که مزه‌ی دهانتان چیست؟

والا اینجور که پیداس ٩٠٪ وبلاگ‌نویسای ایرانی جای سفت نشاشیدن.